Interview met Geert Keuter

Geert Keuter is grafisch ontwerper, organisator & presentator

* Wil je in het kort iets over jezelf vertellen?
Ik ben geboren in 1965, ben getrouwd en heb twee kinderen.
Na mijn middelbare schooltijd heb ik de Sociale academie gedaan, met als studierichting cultureel werk. Vanuit deze studie deed ik veel jongerenwerk, waarvoor mijn aandacht al snel verslapte. Op een gegevens moment merkte ik dat mijn focus zich langzaam verplaatste van het jongerenwerk naar het PR-gedeelte. Toen ben ik binnen dat zelfde jongerenwerk gaan zeefdrukken en persberichten gaan uitsturen en langzamerhand is toen vanuit deze werkzaamheden mijn interesse voor het grafisch ontwerpen gegroeid. Vanuit die visie ben ik toen de Kunstacademie in Den Haag gaan doen. Het organiseren van culturele evenementen begon in de tijd van de Sociale Academie, met het oprichten van een jongerencentrum in Lisse. Daar draaide ik plaatjes en regelde de optredens van verschillende bandjes die er speelden. Dit ben ik eigenlijk altijd wel blijven doen en in het verlengde hiervan ligt achteraf wel de grondslag voor het hedendaagse Theatercafé in Leiden.
Bij platenwinkel ‘33/45 vinyl records’ in Leiden stuur ik de mensen aan en regel ik de gang van zaken. Tot op de dag van vandaag zijn dus eigenlijk die beide interesses voor zowel grafisch ontwerp, als evenementenorganisatie en muziek gebleven. Kortom: ik hou van cultuur & muziek en mag mijzelf dan geloof ik bij gelegenheid cultureel ondernemer noemen.

* Wat is het verhaal achter het Theatercafé?
Tot op een jaar of zes geleden, toen het nog kleiner van opzet was, vroegen wij bandjes om bij ons thuis te spelen. Na een tijd besloten we om naar een andere locatie uit te wijken en daarmee werd het concept vanzelf breder. Het kreeg ook meer vorm doordat ik er in diezelfde periode mee begon om de verschillende acts aan- en af te kondigen.
Op dit moment is er een overvloed aan comedians & singer-songwriters, waar ik met gemak twee keer per maand het Theatercafé mee zou kunnen vullen. De teksten voor de aankondigingen & uitnodigingen schrijf ik zelf. Daarbij vraag ik de artiesten om een korte tekst met 2 of 3 goede foto’s op te sturen. Het grootste percentage van de acts meldt zich tegenwoordig zelf aan en de rest haal ik uit mijn netwerk. Over het algemeen hebben de artiesten de vrije hand binnen de act, zolang het maar een beetje bij het publiek aanslaat. Ik geef ze 20 minuten lang een podium om te checken of de act wel of niet werkt. Voor sommigen is het dan ook een leerschool, wanneer het publiek niet of onvoldoende reageert. Het aardige is dat de artiesten tijdens de pauze meteen heel dicht bij het publiek staan en daarmee in de meeste gevallen meteen geconfronteerd worden met een willekeurig oordeel. Wat ik vooral heel prettig vind is de afwisseling van muziek, toneel & humor, waarbij de act niet langer dan 20 minuten duurt. Dat is misschien wel de sleutel van het hele concept.

*Hoe ontstond het idee voor het ontwerp van het logo van het Theatercafé?
De bovenkant van de affiche bestaat uit een afbeelding van een paars aquarium, waarin een man met een soort visschubben-pak een pijp rookt. Er staat nog een mannetje naast en er staat een astronaut bij. Die astronaut staat eigenlijk altijd bij mijn werk afgebeeld en komt voort uit mijn fascinatie voor de jaren ’50. In mijn beleving waren in die tijd de auto’s groot, konden de grondstoffen nog niet op en was er van alles mogelijk, waarbij ik het zelfs het bestaan van marsmannetjes niet geheel uitsluit. Vanuit deze fantasie heb ik deze astronaut ontworpen en die laat ik dus te pas en te onpas in mijn grafisch werk voorbij komen. Ik gebruik het als plaatsvervanger voor mijn naam bij een werk. Een soort alter ego, dus. De afbeelding van het aquarium heeft geen diepe filosofie; het is gewoon een keer door mij verzonnen, Het is een soort collage van bestaande werken, daarbij vond ik het een grappig beeld. Het makkelijke is dat het voor mij vrij werk is: ik ben mijn eigen opdrachtgever. In het begin maakt ik de posters voor het Theatercafé nog met foto’s van het publiek. Daar kreeg ik dan weer commentaar op van mensen die bijvoorbeeld niet op de foto wilden, dus toen heb ik het op deze manier opgelost. Overigens gebruiken we ditzelfde aquarium-logo ook voor de deelname aan de jaarlijkse Kunstroute.

*Waar ligt voor jou de connectie tussen het grafische werk van Studio12 & de activiteiten rondom het Theatercafé?
Het grafische werk bij Studio12 doe ik in opdracht en valt voor mij onder de toegepaste kunst. Hierbij werk ik samen met mijn partner Judith Bloedjes. Voor het Theatercafé maak ik dan weer de niet toegepaste kunst en daar heb ik binnen een klein gezellig team voor een groot deel de vrije hand in. Beide zaken probeer ik dusdanig te combineren, dat het zoveel mogelijk met elkaar samenvalt.

 

 

*Op de website van Studio12 staat in de koptekst: “Der Kopf is rund damit das denken die Richtung wechseln kann – Francis Picabia. Kan je daar iets over zeggen?
De frisheid van dit soort denkbeelden bevalt mij wel. Bovendien is de zin is afgeleid van de Dada-beweging en dus actueel. Het idee is dat men zich in een ronde kamer niet in een hoek kan verschuilen. Je kunt wel heel erg binnen een vast concept blijven, maar je kunt ook van het idee uitgaan dat het een ronde of holle ruimte is waar je van blik en mening kunt wisselen. Dat soort invalshoeken vind ik interessant. Ik zie het als een andere kijk op logica die voor een deel op waarheid gebaseerd zou kunnen zijn.
-een stukje filosofie?
Misschien wel…maar ik vind het ook Dada en dat vind ik dus prettig. Ik vergelijk het met het ‘net wel en net’ idee en het mag bij mij een beetje schuren en onhandig zijn. Maar daarbij moet het ook eerlijk en oprecht zijn…Bij het Theatercafé hebben we bijvoorbeeld wel eens een act die minder of niet goed overkomt. In zo’n geval zeg ik dat na afloop niet rechtstreeks tegen de artiest op een podium, maar kleed ik dat op zo’n moment in door bijvoorbeeld een compliment over iemands schoenen te maken. Wat ik hiermee zeggen wil is dat je in je hoofd flexibel moet kunnen zijn en vanuit die invalshoek kom ik dan terug op die zin van de Franse kunstschilder Francis Picabia. Deze man was een goed kunstenaar; een vakman die de schilderkunst goed verstond. Hij heeft deze Duitse zin in de basis humoristisch bedoelt, maar wel met een serieuze ondertoon. “Der Kopf ist rund…”: je moet eerst weten wat er binnenin dat hoofd zit en daarna kan je eventueel andere kanten op gaan denken. Of anders gezegd: ga niet zomaar buiten de lijntjes kleuren, terwijl je nog niet eens weet binnen de lijntjes kleuren is. Binnen dat concept kan ik mij dus erg vinden.

*Waar ligt voor jou de definitie van kunst?
Een bekende uitspraak van de Duitse beeldend kunstenaar Joseph Beuys is “Jeder Mensch ist ein Künstler”. Ik denk in het algemeen dat als je ergens veel zorg en aandacht aan besteed en het een reactie oproept, het al snel binnen het spectrum van kunst valt. Deze zomer bezochten wij -zoals ieder jaar- documenta in Kassel, Duitsland. Volgens de recensies was het dit jaar te politiek geëngageerd en het werd dus over het algemeen als matig tot slecht beoordeeld. Ik vond het echter helemaal niet zo slecht, voornamelijk omdat het weer eens iets anders was…
-zo is het draaien van plaatjes ook een soort kunst…?
Het rare is dat ik geneigd ben om de dingen die ik zelf doe te bagatelliseren. Dan denk ik: ach, ik zet gewoon een paar leuke plaatjes op…. Maar dat is dan misschien ook wel een vorm van kunst, maar dat moeten anderen dan maar zeggen.

*Ik las dat je ook een tijd radio-dj bent geweest?
Ik heb 3 jaar lang een radioprogramma gemaakt bij de Leidse radiozender Holland Centraal -de voorloper van het huidige Sleutelstad FM-. Het programma heette Radiomatic en werd van maandag tot en met donderdag uitgezonden. Ik had iedere dinsdag de zendtijd tussen 22 & 00 uur. Het was een live-programma met veel cultuur. We richtten onze pijlers in het algemeen op het alternatieve genre, besteedden aandacht aan live-optredens in de stad en nodigden verschillende gasten uit.

 

*Hoe zie jij jezelf over 5 jaar?
Daar denk ik eigenlijk niet zo veel over na. Als het aan mij ligt organiseer ik over 5 jaar het Theatercafé nog steeds binnen het huidige concept. Verder ligt mijn ambitie voornamelijk in het heden en ik leef in het moment. Daarbij denk ik dat je ervoor moet zorgen dat je dingen doet die voor jezelf zoveel mogelijk in de mogelijkheden liggen en dat lukt mij gelukkig tot nu toe aardig. Ik ben een tevreden mens.